1- هوا اینجا سرده! من میلرزم از سرما! اینجا هم الان تابستونه ولی از نظر ما تابستونی سرد. خود کسانی که اینجا زندگی میکنن سردشون نیست و به ما میگن شما هم یواش یواش عادت میکنید! جالب اینه که یهو سر ظهر هوا آفتابی و گرم میشه بعد دوباره عصر سسسررررد میشه! همه هم لباسهای راحت و باز میپوشن! مامان من که همیشه ژاکتش تنشه!

2- یه مشکل بزرگ داریم! اینجا آشغالها رو فقط دوشنبه ها جمع میکنن! وااای خیلی بده! هفته پیش پسردایی مامانم صبح خواب موند و 10 دقیقه دیر بیدار شد برای گذاشتن آشغال و تمام زباله های یک هفته باید میموند تا هفته بعدی!!!

3- امروز بالاخره وام دانشجوییم رو گرفتم! البته متاسفانه توی فرمش یه چیزی رو اشتباه وارد کرده بودم یعنی اشتباه کردم که این موضوع رو نوشته بودم! و در نتیجه 1000 دلار بهم وام کمتر از چیزی که حقم بود دادن! حالا باید دید میشه این رو درست کرد یا باید با همین مقدار وامی که گرفتم بسازم؟

4-  یه چندتا مسئله درباره رانندگی:

اول : اینجا سرعت مجاز توی اتوبانها حداکثر ۸۰ است! اتوبانهای اطراف خونه ما خیلی خیلی خلوت هستن و آدم بدون اینکه بفهمه میبینه سرعتش شده ۱۰۰ البته خدا رو شکر این یه قانون اینجا زیاد رعایت نمیشه ( بقیه قوانین رانندگی خیلی خوب رعایت میشه )

دوم : کنار خیابانها اکثرا پارک ممنوع است و یه جاهای خیلی خیلی کم و خاصی میشه پیدا کرد که بشه کنار خیابان پارک کرد. در اکثر مواقع باید وارد پارکینک اختصاصی همونجایی که کار داریم بشیم و در اکثر مواقع پولی است ( حداقل ساعتی ۲ دلار بیشترم میتونه باشه ) و این موضوع خیلی اعصاب خورد کنه چون یه روز که آدم ۱۰ تا جا کار داره باید کلی پول جا پارک بده! ( ما اصلا عادت نداریم )

سوم : پارک کردن شدیدا قانون داره هر جا پارکی قانونش رو یا روی زمین جلوش نوشته و یا روی دیوار روبروش مثلا : جای پارک مخصوص معلولین - پارک فقط ۱۵ دقیقه - پارک فقط ۱ ساعت به شرط پرداخت ۲ دلار - پارک فقط در ایام تعطیل و ......

چهارم : یه نکته خیلی عااالی برای ما اینه که اتوبانهای اصلی شهر یه باند مخصوص اتوبوس دارن که ماشینهای پر سر نشین هم میتونن از این باند حرکت کنن! در ساعات اوج ترافیک این باند کاملا خلوته چون معمولا همه میرن سر کار و تک سرنشین هستن! و ما هم گازش رو میگیریم و تو این باند میریم  ( خانواده پرجمعیت یه جاهایی به درد میخوره! )

عکسهای این دفعه از یه تپه است که روش یه پارک ساختن به نام burnaby mountain که منظره رودخونه رو داره دقیقا در طرف مقابل این پارک روی همین تپه دانشگاهی که قراره برم قرار داره.

به این مجسمه های چوبی میگن indian arm اینجور که میگن توسط بومی های اینجا ساخته شده و توسط چینی ها به دولت هدیه داده شده ( یه همچین چیزایی دیگه! خودمون هم درست نفهمیدیم چی بود قضیه ! )